“Çocuk resmi gerçeğe benzemiyorsa yetişkin tarafından düzeltilmelidir.”
Çocuğun resmi gelişimsel düzeyini, deneyimini ve kişisel anlatımını yansıtır; yetişkin kalıbına göre düzeltmek özgün ifadeyi sınırlar.
Neden?
Sanat etkinliğinde tek örneğe benzetme beklentisi çocukların aynı ürünü üretmesine yol açar. Oysa süreçte malzemeyi araştırma, seçim yapma ve kendi anlamını kurma önemlidir.
Öğretmen resmi düzeltmek yerine çocuğun ne anlatmak istediğini dinleyebilir, farklı araçlara erişim sağlayabilir ve ürün hakkında yargısız sorular sorabilir.
Yaratıcılık sorularında tek ürün, yetişkin modeli ve gerçeğe uygunluk zorunluluğu genellikle sınırlayıcı ipuçlarıdır.
