← Tüm uzman görüşleriBASIN İÇİN · KAYNAKLI GÖRÜŞ

Oyun, çocuk gelişimi için neden temel bir ihtiyaçtır?

Oyunun erken çocukluk döneminde öğrenme, ilişki kurma ve kendini ifade etmedeki yerine ilişkin uzman görüşü.

KISA ALINTI
“Oyun, çocuğun dersten arta kalan zamanda yaptığı bir etkinlik değildir; dünyayı anlamlandırdığı, ilişki kurduğu, denediği ve öğrendiği temel yaşantıdır. Yetişkinin görevi oyunu sürekli yönetmek değil, güvenli zaman, alan ve zengin malzeme sunmaktır.”

— Birkan Işık, eğitimci ve yazar

Oyun yalnızca boş zaman etkinliği midir?

Çocuk oyunda karar verir, rol üstlenir, bir sorunla karşılaşır ve çözüm dener. Aynı süreçte dili, hareketi, duyguyu ve sosyal ilişkiyi birlikte kullanır. Bu bütünlük, oyunu erken çocukluk eğitiminin merkezî öğrenme yollarından biri hâline getirir.

Serbest oyunun gücü, sonucun önceden yetişkin tarafından belirlenmemesinden gelir. Çocuk oyunun yönünü değiştirebilir, bir malzemeye yeni anlam verebilir ve arkadaşlarıyla kuralları yeniden oluşturabilir. Yetişkin her adımı tarif ettiğinde bu karar alanı daralır.

Nitelikli destek, çocuğu tamamen yalnız bırakmak anlamına gelmez. Öğretmen ve aile güvenli bir ortam kurar, açık uçlu malzemeler sunar, gerekince oyuna çocuğun davetiyle katılır ve gözlem yapar. Müdahalenin ölçüsü, oyunu ele geçirmek yerine oyunun sürmesini kolaylaştırmaktır.

UNICEF’in erken öğrenme ve oyun kaynakları, oyunun dil, motor, bilişsel, sosyal ve duygusal becerilerle ilişkisini vurgular. Çocuk Haklarına Dair Sözleşme de dinlenme, boş zaman ve oyunu çocuk hakkı olarak tanımlar.

Üç temel nokta

  1. 01Her gün kesintisiz oyun zamanı
  2. 02Açık uçlu ve erişilebilir malzeme
  3. 03Oyunu yöneten değil destekleyen yetişkin

Başvurulan kaynaklar

Bu sayfa genel eğitim bilgisi sunar. Bireysel sağlık veya gelişim değerlendirmesinin yerini tutmaz.